7. Rozdzielnice, schemat jednokreskowy i dobór

Rozdzielnice

Lista Rozdzielnice, otwierana ze strony projektu, zawiera obudowy rozdzielnic (maksymalnie 20 na projekt). Dla nowej rozdzielnicy podaje się nazwę, typ (jednofazowa rozdzielnica mieszkaniowa, trójfazowa rozdzielnica mieszkaniowa, szafka licznikowa / złączowa, podrozdzielnica), dla podrozdzielnicy rozdzielnicę nadrzędną, obudowę (pozycja katalogowa) i jej rozmiar (1–6 rzędów, 6–36 modułów w rzędzie).

Liczbę faz (1 lub 3) można też ustawić niezależnie od typu; pozostawiona puste, decyduje typ (dla rozdzielnicy mieszkaniowej sam typ jest jedno- lub trójfazowy, dla podrozdzielnicy / szafki licznikowej wynika z przypisanych do niej obwodów). Wyraźnie podana liczba faz ma pierwszeństwo: decyduje, czy dla urządzeń jednofazowych pojawia się wybór fazy, i jest wykorzystywana zarówno przy doborze, jak i przy sprawdzaniu reguł.

Edytor rozdzielnicy

Edytor przedstawia obudowę jako miejsca modułowe ułożone w rzędy, z paskami zapełnienia.

Po prawej stronie paleta Dodaj aparat: wyszukiwanie według kodu lub tekstu; znajdują się w niej tylko te pozycje katalogowe, które mają dane modułu (Dane modułów).
Aparaty można przesuwać przeciąganiem lub strzałkami, klawisz Del usuwa.
Właściwości aparatu: opis, obwody, „Aparat poprzedzający” (wyłącznik różnicowoprądowy lub wyłącznik główny), faza.
Przycisk Nowy obwód; Propozycja z obwodów: program z podglądem proponuje rozmieszczenie, które można przyjąć lub odrzucić. Jeśli rozmieszczenie nie mieści się w obudowie, program proponuje większy rozmiar obudowy, który możesz ustawić od razu w tym miejscu. W rozdzielnicy powiązanej z rysunkiem obwody kondygnacji, które nie są jeszcze przypisane do rozdzielnicy, są uwzględniane automatycznie; jeśli na kondygnacji jest kilka rozdzielnic, można wybrać: tylko obwody przypisane do tej rozdzielnicy, wszystkie wolne obwody kondygnacji do tej rozdzielnicy albo wolne obwody do najbliższej rozdzielnicy.
Można podać przewód zasilający i jego długość (potrzebne do doboru).
Połączenie z rysunkiem: na rzucie, we właściwościach symbolu rozdzielnicy, można go połączyć z rozdzielnicą i podać listę Przyłączone obwody. Połączenie jest widoczne po obu stronach („Połączona z rysunkiem” / „Niepołączona z rysunkiem”).
W szafce licznikowej licznik i zabezpieczenia przedlicznikowe należy dodać ręcznie.

Sprawdzenie rozdzielnicy

Panel Sprawdzanie w edytorze uruchamia reguły: normatywne (np. brak wyłącznika różnicowoprądowego, brakujące lub zbyt duże zabezpieczenie, przeciążony obwód), fizyczne (nie mieści się w obudowie, brak danych modułu, nie umieszczono), strukturalne (rozbieżność z połączeniem na rysunku) oraz praktyczne (obciążenie wyłącznika różnicowoprądowego, oświetlenie za jednym wyłącznikiem różnicowoprądowym, symetria faz, rezerwa, wyłącznik główny). Reguły praktyczne można włączać i wyłączać na stronie Reguły rozdzielnic, gdzie można też ustawić ich wagę i próg; reguły normatywne i fizyczne są stałe. Wyniki informacyjne można ukryć. Obok błędu „brak danych modułu” jest przycisk Wybierz z katalogu (także w podglądzie propozycji): program odczytuje z opisów pozycji katalogu (rodzaj, liczba biegunów, charakterystyka wyzwalania, prąd, mA) brakujące dane modułu, a urządzeniu bez pozycji wpisuje odpowiednią pozycję. Zapisuje w Twoich własnych ustawieniach, nigdy nie nadpisuje istniejących danych modułu i informuje, gdy nie znajdzie pasującej pozycji. Jeśli pasuje kilka pozycji katalogowych, program pyta, której użyć, i zapamiętuje Twój wybór.

Schemat jednokreskowy

Przegląd edytora rozdzielnic zawiera strona Projektowanie rozdzielnic. Ogólne informacje o schemacie jednokreskowym, z przykładową ilustracją: Schemat jednokreskowy. Przycisk Schemat jednokreskowy otwiera schemat jednokreskowy obliczany z rozdzielnicy i listy obwodów (nie jest to zapisany rysunek, zawsze pokazuje bieżące dane). Można wybrać format arkusza (A4/A3) i orientację; przy wielu obwodach odpływowych schemat jest dzielony na kilka arkuszy ze standardową tabliczką rysunkową; Drukuj / Zapisz jako PDF. Pojawiają się na nim także kolumny doboru (Ib, ΔU). Jeśli w danych rozdzielnicy jest błąd lub któryś obwód nie trafia na schemat, informuje o tym ostrzeżenie.

Dobór (obliczenie orientacyjne)

W panelu Dobór edytora dla każdego obwodu widoczne są: moc (podana lub zaproponowana na podstawie urządzeń), prąd obciążenia (Ib), prąd znamionowy zabezpieczenia (In), obciążalność prądowa przewodu (Iz), długość oraz spadek napięcia łącznie ze spadkiem na zasilaniu; wartość powyżej granicy jest czerwona. Dla każdej rozdzielnicy sumowane jest obciążenie faz i dobierany jest wyłącznik główny. Proponowaną moc można jednym kliknięciem przenieść do obwodu (w roli edytora).

Grupowanie i temperatura: jeśli jedną trasą (np. w jednej rurze instalacyjnej) biegnie kilka obwodów elektrycznych, obciążalność prądową zmniejsza współczynnik grupowania (dla 3 obwodów ×0,70); temperaturę otoczenia można ustawić na stronie Reguły rozdzielnic (domyślnie 30 °C). Korekta jest widoczna pod Iz jako mała liczba.
Samoczynne wyłączenie (Zs): program oblicza impedancję pętli zwarciowej (sieć Ze + zasilanie + przewód fazowy i ochronny obwodu) i sprawdza, czy wyłącznik nadprądowy na pewno zadziała (B: 5×, C: 10×, D: 20× In). Jeśli nie, Zs jest czerwone i pojawia się największa dopuszczalna długość. Wartość Ze (domyślnie 0,35 Ω) należy ustawić według pomiaru na miejscu lub danych operatora sieci.
Długość: jeśli do obwodu należy rozdzielnica na rysunku, długością jest najdłuższa droga od rozdzielnicy do najdalszego urządzenia (w obwodzie rozgałęzionym nie suma gałęzi). Bez rozdzielnicy lub przy rozerwanym rysunku jest to suma tras, co sygnalizuje uwaga.

Dane wejściowe: dla obwodu moc, cos φ, współczynnik jednoczesności i długość; dla rozdzielnicy przewód zasilający i jego długość.

Obliczenie orientacyjne. Tablice obciążalności prądowej, wzór na spadek napięcia i wartości graniczne oczekują na zatwierdzenie przez projektanta instalacji elektrycznych. Obliczenie nie zastępuje odpowiedzialnego doboru dokonanego przez projektanta.

Dane modułów z katalogu

Na stronie Dane modułów przycisk Dodaj brakujące dane modułów z katalogu wyświetla w podglądzie pozycje cennika, które można zinterpretować i które nie mają jeszcze danych modułu. Po sprawdzeniu Zapisz zapisuje je; istniejące własne lub wspólne dane nie są nadpisywane. Przy niejednoznacznej pozycji wybierasz z listy; w trybie wspólnym może to zrobić tylko administrator.